Szczyrk

Osadnictwo wołoskie, węgierskie, austriackie, czeskie i słowackie jest tu udokumentowane od XV wieku. W 1630 roku sporządzono pierwszy spis ludności Szczyrku na potrzeby podatkowe. Od XVIII wieku, oprócz rolnictwa, rozwijały się pasterstwo i produkcja drewna, głównie dla pobliskiego przemysłu.

Według austriackiego spisu z 1900 roku Szczyrk liczył 2465 mieszkańców, z czego niemal wszyscy byli polskojęzyczni i wyznania katolickiego. Po I wojnie światowej zaczęła się turystyczna kariera miejscowości: pierwszą bazę noclegową stanowiły dawne koszary i lazarety, w 1924 roku na Skrzycznem powstał schron dla narciarzy, a w 1933 roku rozpoczęło działalność schronisko. W 1927 roku do gminy przyłączono Salmopol.

Po wojnie Szczyrk szybko rozwijał się jako ośrodek wczasowy i sportowy, korzystając z bliskości aglomeracji górnośląskiej. Powstawały domy wypoczynkowe wielkich zakładów pracy, a od 1965 roku działał Dom Turysty PTTK.

W 1958 roku miejscowość uzyskała status osiedla, a 1 stycznia 1973 roku prawa miejskie. Na początku lat 80. w mieście było ponad 80 domów wypoczynkowych, hoteli i pensjonatów, które dysponowały około 9 tys. miejsc noclegowych.